Stairway To Heaven

Ostatnie deski ratunku...

Ptasie radio?

Duch... przeszłości?

Hide in your shell

Me serce bije i tak na przekór dniom

 

Avalon

Idź przez życie tak, aby śla­dy twoich stóp przet­rwały cię

Koło mego okna

Wanilove

Zesłał z nieba anioł, anioł zesłał mróz

Okna

Piosenkę wybrałem nieprzypadkowo. Pochodzi ona z najnowszej płyty zespołu "Nad Porami Roku", która na dniach trafi do sprzedaży. Przepiękne zdjęcie z okładki jest autorstwa mojej koleżanki Violi Smiatek.

(klikając na powyższe zdjęcie przeniesiesz się na stronę zespołu)

You'd better close your eyes, bow your head, wait for the ricochet

Zabłąkany anioł

  

P.S. - Zabłąkany anioł w kolorze

 

Zmęczony burz szaleństwem

Gdzieś od Diabła, gdzieś od Boga

Rodzina

Ktoś tu­taj był i był, a po­tem nag­le zniknął i upor­czy­wie go nie ma *

* - Wisława Szymborska

Ale zanim pójdę...

Dziś po raz pierwszy usłyszałem tę piosenkę, bardzo mi się spodobała, musiałem więc coś z tym zrobić. Zajrzałem do szuflady i... znalazłem zdjęcie, które mi do niej pasuje.

Kredens

Jak się roz­stać z twoimi upar­ty­mi us­ta­mi.
Co wieczór ocze­kują na mnie po­między ok­nem a bo­kiem ciem­ne­go kre­den­su - przy­par­te w kąt do daw­ne­go mie­szka­nia pająka.
Pająki przepędziła mo­ja mat­ka - uz­bro­jona w miotłę i uśmiech - ale two­je us­ta oparły się i miot­le i jej naiw­nym słowom.
Zos­tały w kącie.
Co wieczór kładę się do łóżka sa­ma i wte­dy zaczy­nają świecić - naj­pierw są lek­ko zielo­ne - żółkną jak liście żeby or­gią pur­pu­rowe­go dzi­kiego wi­na stać się o półno­cy. Odkąd mam two­je us­ta uwie­rzyłam w duchy. Północ bi­je - dwa­naście po­wol­nych uderzeń wkręca się w bok kre­den­su - czer­wienią mo­jej upar­tej krwi. 

Halina Poświatowska