Ho, Ho, Ho!!! Merry Easter!

Życzę Wam...

...za pożywienie w świecie głodnych, za wiarę w świecie wątpiących, za przyjaciół w świecie samotnych...

Święty

Maksymilian Maria Kolbe

Ona i on

Opuścił powieki... wróciła. Porażając zmysły feerią zapachów i przelotnych spojrzeń, obezwładniając uśmiechem, zniewalając głosem, a blaskiem urody dokonując ostatecznego dzieła zniszczenia. 

Tego najcudowniejszego, rodzącego się w podbrzuszu, powodującego drżenie rąk i przyspieszone bicie serca, by wreszcie eksplodować najprostszym z najpiękniejszych: kocham.

Z każdym mrugnięciem, z każdym przymknięciem oczu czy chwilą snu pod powiekami budował świat stworzony z Jej uśmiechu, oddechu, szeptu, dotyku, z tęsknot i fotografii.

Czy idealizował? Nie było takiej potrzeby. Bo Ona nigdy nie chciała być idealna, więc kochał jej wady na równi z zaletami. Jak i ona jego.

Tak mijały dni, miesiące i lata... Aż któregoś dnia uronił ostatnią łzę i zasnął...

Teraz miał ją już na wieczność.